โรคอีสุกอีใส หรือ Chickenpox เป็นโรคติดเชื้อไวรัสที่พบได้บ่อย โดยเฉพาะในเด็ก มักระบาดได้ง่ายในโรงเรียน สถานรับเลี้ยงเด็ก หรือในชุมชนที่มีการอยู่รวมกันจำนวนมาก โรคนี้เกิดจากเชื้อไวรัส Varicella-Zoster Virus (VZV) ซึ่งเป็นเชื้อเดียวกับที่ทำให้เกิดโรคงูสวัดในภายหลัง
โรคอีสุกอีใสสามารถพบได้ตลอดทั้งปี และมีโอกาสติดเชื้อได้ง่ายในผู้ที่ ไม่เคยเป็นโรคมาก่อนหรือไม่ได้รับวัคซีนป้องกัน

การติดต่อของโรคอีสุกอีใส
โรคอีสุกอีใสเป็นโรคที่แพร่กระจายได้ง่าย สามารถติดต่อกันได้หลายช่องทาง ได้แก่
1.การไอ จาม หรือหายใจรดกัน เชื้อไวรัสสามารถแพร่กระจายผ่านละอองฝอยในอากาศจากการไอหรือจามของผู้ป่วย
2.การสัมผัสผู้ป่วยโดยตรง การสัมผัสตุ่มน้ำหรือผื่นของผู้ป่วย สามารถทำให้เกิดการติดเชื้อได้
3.การใช้ของร่วมกับผู้ป่วย เช่น ภาชนะ เครื่องใช้ หรือสิ่งของที่มีการปนเปื้อนเชื้อไวรัส
อาการของโรคอีสุกอีใส
อาการของโรคมักปรากฏหลังได้รับเชื้อประมาณ 10–21 วัน โดยมีลักษณะอาการที่พบได้ ได้แก่
- ระยะแรกจะมี ผื่นแดงราบ บนผิวหนัง จากนั้นจะกลายเป็น ตุ่มน้ำใส
- ตุ่มน้ำจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็น ตุ่มหนองและตกสะเก็ด
- มักมีไข้ต่ำ อ่อนเพลีย และเบื่ออาหาร โดยเฉพาะในเด็ก
- ในผู้ใหญ่มักมี ไข้สูง ปวดเมื่อยตามตัว คล้ายอาการไข้หวัด
- ผื่นมักขึ้นพร้อมกับช่วงที่เริ่มมีไข้
- บางรายอาจมี ตุ่มขึ้นในช่องปาก ทำให้เกิดอาการเจ็บปากหรือรับประทานอาหารลำบาก
ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น
แม้ว่าโรคอีสุกอีใสมักหายได้เอง แต่ในบางกรณีอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ เช่น
- การติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำที่ผิวหนัง ทำให้เกิดแผลเป็นหรือหนอง
- ในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ เชื้ออาจแพร่กระจายไปยังอวัยวะภายใน
- หญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อในช่วง 3–4 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ อาจมีความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
สอบถามการเข้ารับบริการได้ที่
โทร 035-356-888
Line : https://lin.ee/FajlqYJ
www.asiainterhospital.com
